بیماری هپاتیت و انواع آن: علائم، راههای انتقال و درمان

null

هپاتیت به معنای التهاب (تورم و درد) کبد است. هپاتیت می‌تواند در اثر عفونت‌ها، ویروس‌ها، مواد شیمیایی، الکل، مصرف داروها و عوامل دیگر ایجاد شود. صرف‌نظر از علت زمینه‌ای هپاتیت، به التهاب طولانی‌مدت کبد «هپاتیت مزمن» می‌گویند. انواع مختلفی از ویروس‌ها می‌توانند منجر به هپاتیت ویروسی شوند که بر اساس حروف الفبای انگلیسی نام‌گذاری می‌شوند. مانند هپاتیت A، B، C، D و E همچنین گاهی اوقات، آن‌ها را "هپاتیت آ"، " هپاتیت ب"، "هپاتیت سی" و ... می‌نامند. اگرچه همه این ویروس‌ها کبد را تحت تأثیر قرار می‌دهند، اما آن‌ها به شیوه‌های مختلفی منتشر می‌گردند و درمان آن‌ها نیز متفاوت است. ویروس‌های دیگر نیز می‌توانند باعث هپاتیت شوند، مانند ویروس "تب زرد " که می‌تواند منجر به بیماری "تب غده‌ای" شود.

دکتر صدرالدینی، فوق تخصص گوارش و کبد جامع‌ترین مراقبت‌های درمانی، ازجمله بروزترین داروها و روش‌های درمانی را برای افراد مبتلا به انواع هپاتیت ارائه می‌دهند. اگر به هرکدام از انواع هپاتیت مبتلا بوده و از عوارض آن‌ها در رنج هستید، شما تنها نیستید - دکتر صدرالدینی سخت تلاش خواهند نمود تا نیازهای شما برطرف گردد، بنابراین شما می‌توانید بر سلامتی خود متمرکز شوید. مراقبت‌های درمانی ایشان می‌تواند شامل موارد زیر گردد:

  • تست سریع برای هپاتیت C و HIV
  • مراقبت‌های تخصصی پزشکی برای هپاتیت A، B و C
  • پشتیبانی و مشاوره تغذیه‌ای

برای دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ی ۰۹۹۰۱۴۱۴۲۴۸ و ۲۲۶۸۳۹۱۹-۰۲۱ تماس گرفته و یا از مشاوره‌ی رایگان با دستیاران دکتر در تلگرام بهره‌مند شوید.

انواع هپاتیت


هپاتیت آ (A)

این عفونت در اثر آلودگی به ویروس هپاتیت آ (HAV) ایجاد می‌شود. این نوع از هپاتیت اغلب با مصرف غذا یا آب آلوده به مدفوع شخص مبتلا منتقل می‌شود.

هپاتیت ب (B)

این عفونت در اثر آلودگی به ویروس هپاتیت ب (HBV) ایجاد می‌شود. این نوع از هپاتیت از طریق تماس با زخم و یا تماس با مایعات بدن مانند خون، بزاق، یا منی منتقل می‌شود. تزریق مواد مخدر یا دارو، داشتن رابطه جنسی با یک فرد آلوده، یا به اشتراک‌گذاری وسایل آلوده‌ای مانند ریش‌تراش خطر ابتلا به هپاتیت ب را افزایش می‌دهد.

هپاتیت سی (C)

این عفونت در اثر آلودگی به ویروس هپاتیت سی (HCV) ایجاد می‌شود. هپاتیت C از طریق تماس مستقیم با مایعات آلوده بدن منتقل می‌شود، اغلب از طریق تزریق مواد مخدر و تماس جنسی.

هپاتیت دی (D)

این نوع از هپاتیت، هپاتیت دلتا نیز نامیده می‌شود. هپاتیت دی یک بیماری جدی کبدی است که در اثر ویروس هپاتیت دی (HDV) ایجاد می‌شود. این ویروس از طریق زخم و یا تماس با خون فرد آلوده منتقل می‌شود. هپاتیت D شکل نادری از هپاتیت است که با عفونت هپاتیت ب در ارتباط می‌باشد.

هپاتیت ای (E)

هپاتیت ای جزء بیماری‌های منتقل‌شده از آب محسوب می‌شود که در اثر آلودگی به ویروس هپاتیت ای (HEV) ایجاد می‌شود. هپاتیت E است عمدتاً در مناطقی شیوع دارد که از بهداشت مناسبی برخوردار نیستند. این ویروس معمولاً از طریق خوردن مواد آلوده منتقل می‌شود.

هپاتیت "آ "و "ای" به‌طورمعمول از طریق خوردن غذا یا نوشیدن مایعات آلوده منتقل می‌گردند. هپاتیت"ب"،"سی" و"دی" معمولاً از طریق خون آلوده منتقل می‌شوند، این نوع از هپاتیت‌ها می‌تواند هم به‌صورت حاد و هم به‌صورت مزمن در افراد ظاهر شوند. هپاتیت "ب" و"سی" معمولاً به‌صورت مزمن ایجاد می‌شوند.

علل غیر ویروسی هپاتیت


  • الکل
  • بیماری خود ایمنی

علائم شایع هپاتیت


اگر شخصی به یکی از انواع هپاتیت مزمن (هپاتیت B و C) مبتلا شود، ممکن است در آغاز بیماری، علامتی نداشته باشد. ممکن است تا زمانی که بیمار دچار آسیب‌دیدگی کبدی نشود، علامتی نداشته باشد.

علائم و نشانه‌های هپاتیت حاد به‌سرعت ظاهر می‌شوند. آن‌ها عبارت‌اند از:

  • خستگی
  • علائم شبیه سرماخوردگی
  • ادرار تیره
  • مدفوع رنگ‌پریده
  • درد شکم و معده
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن بدون علت
  • زرد شدن پوست و چشم‌ها، که می‌تواند نشانه‌ای از یرقان یا زردی باشد.

ازآنجاکه هپاتیت مزمن بسیار کند پیشرفت می‌کند، ممکن است علائم آن به‌قدری خفیف باشد که بیمار متوجه آن‌ها نشود.

هپاتیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟


معاینه فیزیکی

در طول معاینه فیزیکی، ممکن است متخصص کبد به‌آرامی بر روی شکم فشار وارد کند تا و جود درد یا حساسیت به لمس را در شما ارزیابی نماید. همچنین ممکن است پزشک با لمس بالای شکم شما، بزرگ شدن اندازه کبد را مورد ارزیابی قرار دهد. اگر پوست و چشم‌های شما زردرنگ شده باشد، پزشک در طول معاینه به این موارد توجه خواهد نمود.

بیوپسی (نمونه‌برداری) کبد

بیوپسی کبد یک روش تشخیصی است که به‌واسطه آن پزشک نمونه کوچکی از بافت کبد شما را جهت ارزیابی نمونه‌برداری می‌کند. این روش در تشخیص وجود التهاب و یا عفونت در کبد به پزشک کمک می‌نماید، همچنین اگر کبد دچار آسیب‌دیدگی شده باشد پزشک می‌تواند از آن اطلاع یابد.

آزمایش عملکرد کبد

با استفاده از آزمایش نمونه خون می‌توان به چگونگی عملکرد کبد پی برد.

سونوگرافی

در سونوگرافی شکم به کمک امواج مافوق صوت، از اندام داخل شکم تصویربرداری می‌شود. این آزمایش می‌تواند تجمع مایعات در شکم، بزرگ شدن کبد و یا آسیب کبدی را نشان دهد.

آزمایش خون

آزمایش خون برای تشخیص حضور آنتی‌بادی‌های ویروس هپاتیت و آنتی‌ژن‌های موجود در خون مفید است. به کمک این آزمایش مشخص می‌شود، آیا حضور ویروس باعث ایجاد هپاتیت شده است یا نه.

آزمایش آنتی‌بادی‌های ویروس هپاتیت

آزمایش آنتی‌بادی ویروس هپاتیت بیشتر برای مشخص شدن نوع ویروس مورداستفاده قرار می‌گیرد.

هپاتیت چگونه درمان می‌شود؟


گزینه‌های درمان به نوع هپاتیت و حاد یا مزمن بودن عفونت بستگی دارد. پیگیری مستمر و مراجعه‌ی مداوم به پزشک حتی برای انواعی از هپاتیت که به درمان نیاز ندارند، ضروری و حیاتی می‌باشد.

درمان هپاتیت آ

هپاتیت آ معمولاً تحت درمان قرار نمی‌گیرد. اگر نشانه‌های بیماری سخت باشد و یا برای بیمار ناراحتی ایجاد نماید، ممکن است استراحت در رختخواب توصیه شود.  اگر بیمار استفراغ یا اسهال داشته باشد، پزشک برای جلوگیری از سوءتغذیه و یا از دست دادن آب بدن، برای یک رژیم غذایی خاص تجویز می‌نماید. همچنین واکسیناسیون می‌تواند از بروز عفونت هپاتیت A جلوگیری کند.

درمان هپاتیت ب

نوع حاد هپاتیت B به درمان خاصی نیاز ندارد. نوع مزمن هپاتیت B با داروهای ضدویروس درمان می‌شود. این شکل از درمان می‌توان پرهزینه باشد چراکه ممکن است پیگیری درمان به ماه‌ها یا سال‌ها زمان نیاز داشته باشد.  درمان هپاتیت ب مزمن نیاز به ارزیابی منظم پزشکی دارد. همچنین باید بیمار تحت نظر باشد تا پیشرفت ویروس ارزیابی گردد. برای همه نوزادان دریافت واکسن هپاتیت ب توصیه می‌گردد.

درمان هپاتیت سی

برای درمان هر دو شکل حاد و مزمن هپاتیت C از داروهای ضدویروسی استفاده می‌شود. کسانی که دچار هپاتیت C مزمن می‌شوند، معمولاً برای درمان ترکیبی از داروهای ضدویروسی را دریافت خواهند کرد. همچنین ممکن است برای تشخیص بهترین درمان مناسب برای آن‌ها، نیاز به انجام ازمایشات تکمیلی داشته باشند.

 کسانی که در اثر مبتلا شدن به عفونت هپاتیت سی دچار سیروز (زخم شدن کبد) یا بیماری‌های کبدی می‌شوند، ممکن است به پیوند کبد نیازمند گردند.

درمان هپاتیت دی

هپاتیت D با دارویی به نام "اینترفرون آلفا" درمان می‌شود. بین ۶۰ تا ۹۷ درصد از افراد مبتلا به هپاتیت D دوباره حتی پس از درمان به این ویروس مبتلا می‌شوند.

درمان هپاتیت ای

در حال حاضر هیچ درمان پزشکی خاصی برای درمان هپاتیت E وجود ندارد.  ازآنجاکه این عفونت اغلب به‌صورت حاد ظاهر می‌شود، معمولاً خودبه‌خود برطرف می‌شود. برای افراد مبتلا به این نوع عفونت، اغلب استراحت کافی، نوشیدن مقدار زیادی مایعات، دریافت مواد مغذی به‌اندازه کافی و اجتناب از الکل توصیه می‌شود.

هپاتیت و بارداری


بارداری و هپاتیت A:

 این ویروس از طریق مسیر دهانی- مدفوعی منتقل می‌شود. از طریق آزمایش خون آنتی‌بادی‌های ضدویروس هپاتیت آ IgM، می‌توان به وجود عفونت پی برد. عفونت چند ماه پس از مبتلا شدن اولیه به ویروس قابل‌شناسایی خواهد بود. معمولاً برای این افراد یک رژیم غذایی سالم و مغذی و همچنین استراحت توصیه می‌شود. معمولاً بازیابی در عرض چند ماه رخ خواهد داد.  هنگامی‌که نوزاد در معرض ویروس قرار می‌گیرد، معمولاً تنها دچار یک عفونت خفیف می‌شود و کودک یک مصونیت مادام‌العمر نسبت به این بیماری پیدا می‌کند.

بارداری و هپاتیت B:

این فرم از هپاتیت شایع‌ترین نوع هپاتیت انتقالی از مادر به کودک می‌باشد. اگر در طول آزمایشات پیش از تولد مشخص شد شما به هپاتیت B هستید، به شما ایمنوگلوبین هپاتیت B (HBIG) تزریق خواهد شد. ظرف ۱۲ ساعت پس از به دنیا آمدن نوزاد، باید دو داروی تزریق دریافت نماید.

بارداری و هپاتیت C:

اگر مادر به این ویروس مبتلا باشد ممکن است نوزادان در هنگام تولد به ویروس هپاتیت C آلوده شوند. این ویروس از طریق شیر مادر منتقل نمی‌شود. حدود ۴ درصد از زنان آلوده به ویروس هپاتیت C می‌توانند ویروس را به فرزند خود منتقل نمایند. لازم است زنان باردار به‌طور منظم عملکرد کبد خود را آزمایش و ارزیابی نمایند.